του Νικολάου Σταυριανίδη, Εφέτη Δ.Δ.
Από τον Αγροτικό Κώδικα, που παρά τις πολλές ατέλειες και τροποποιήσεις του, είχε σκοπό την προστασία των αδυνάτων (ακτημόνων, προσφύγων, χηρών κλπ), με την παραχώρηση, κατά κυριότητα , εκτάσεων προς βιοπορισμό, με στόχο την επιβίωση όλων στα χωριά και στην επαρχία εν γένει, περάσαμε στον μνημονιακό νόμο 4061/2012.
Αντί να εκσυγχρονισθούν οι διατάξεις του Αγροτικού Κώιδκα, που άλλωστε έχρηζε κωδικοποιήσεως, καταργείται η δυνατότητα απαλλοτριώσεων όλων σχεδόν των εκτάσεων του Δημοσίου για χάριν των ακτημόνων ή πενομένων Ελλήνων, και δίνεται πλέον η δυνατότητα αξιοποιήσεως μόνο των γαιών που ήδη έχουν υπαχθεί στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Ποίας αξιοποιήσεως όμως;
Όχι μόνο δεν υπάρχει πλέον δυνατότητα ή και η διάθεση να γίνουν απαλλοτριώσεις για να αποκατασταθούν άνθρωποι που χάνουν τις περιουσίες τους λόγω της οικονομικής κακοδιαχειρίσεως, ή που δεν ευρίσκουν δουλειά στις πόλεις, ούτως ώστε να επιβιώσουν με γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή, αλλά και προβλέπεται ενοίκιο για ό,τι παραχωρείται. Παραχωρείται δε μόνο κατά χρήση!
Επί πλέον, με την μνημονιακό νόμο 4061/2012 προβλέπονται έλεγχοι για εκτάσεις που παραχωρήσθηκαν για γεωργική ή κτηνοτροφική αποκατάσταση, προκειμένου να αφαιρεθούν απο τα παιδιά αυτών που τις είχαν λάβει, αν αυτά τόλμησαν να μην μείνουν φτωχοί γεωργοί ή φτωχοί κτηνοτρόφοι. Έτσι το Δημόσιο θα μπορεί να κάνει πιό πολλές παραχωρήσεις κατά χρήσιν και με αντάλλαγμα, σε... επενδυτές (βιοκαυσίμων, ηλιακής ενέργειας κλπ).
